Hippologia

Το άρθρο αυτό, παρμένο απο το ΙΠΠΟΙ & ΙΠΠΟΛΟΓΙΑ [υπό έκδοση ως ε-μπουκ, 2010] ξαναγράφεται για να λύσει, ή έστω να γίνει πιό αντιληπτό το μικροπρόβλημα που έχουν ιππείς, ιδιοκτήτες, προπονητές, ιππίατροι, κ.α, να διακρίνουν ή/και να καθορίσουν ποιά είναι η μηχανική των φυσιολογικών ή/και ανώμαλων κινήσεων του ίππου. Είναι γνωστή η…απέχθεια μου στον τουρκικό όρο ‘αραβάνι’ που χρησιμοποιείται στη χώρα μας…πεισματικά, όπως και σ’ όλους γενικώς τους ξενόφερτους όρους [άγγλικούς, γαλλικούς, γερμανικούς, κ.ο.κ]. ΄Ετσι, καταβλήθηκε προσπάθεια ν’ αποδοθούν όλοι οι όροι κίνησης του ίππου στα ελληνικά. Νομίζω πως πρέπει κάποτε ν’ απαλλαγούμε απο την ξενομανία και τον ‘πιθηκισμό’ που καλώς ή κακώς επέβαλαν οι…επισκέψεις ξένων εισβολέων, ευρωπαίων, τούρκων,  αμερικανών και αφρικανών στη χώρα μας, αυτή που μετέτρεψε τον [και την] ΙΠΠΟ απο πολεμική μηχανή σε Ολυμπιακό αθλητή πριν απο πολλές χιλιετίες. Αλλιώς θ’ αναμασσάμε σαν μηρυκαστικά τους όρους για το ζώο ‘χαϊβάν’ και για τον πλαγιοβαδιστή ή πλαγιοτροχαστή ‘ραχβάν’ για άλλα 500 χρόνια, όσο κράτησε η οθωμανική κατοχή της Β. Ελλάδος…

Θ. Γ. Αντίκας

Ιππίατρος ΔΟΙ

chapter15.pdf

Έχουμε υποστηρίξει ήδη απο το 2000, μετά την επιστημονική καταγραφή κάπου 4.000 ίππων ελληνικών φυλών, ότι οι απηρχαιωμένοι όροι της δεκαετίας του ‘50 που αφορούσαν τις δυο Πελοποννησιακές φυλές ίππων πρέπει να διορθωθούν [δες και παλαιότερο άρθρο μας με τίτλο ‘Οι Αυτόχθονες Φυλές Ίππων’]. Τούτο όχι μόνο για να τιμήσουμε την ιστορία και την πολύτιμη γενετική κληρονομιά αιώνων, αλλά και γιατί η λεγόμενη φυλή ‘Ανδραβίδας’ ή ‘Πηνείας’ δημιουργήθηκε μόλις τον τελευταίο αιώνα, καλώς ή κακώς, με αλλοπρόσαλλα τυχαίες προσμίξεις ελληνικών ίππων με τέσσερις τουλάχιστον ‘ξένες’ Ευρωπαϊκές φυλές, με συνέπεια να απωλέσει την γενετική καθαρότητα της.

Επειδή ο καθορισμός ονόματος σε όποια ελληνική φυλή είναι σοβαρό θέμα που δεν επιτρέπει την ‘οικειοποίηση’ του απο οποιαδήποτε ομάδα εκτροφέων αλλά απαιτεί επιστημονική προσέγγιση βασισμένη στο γονιδίωμα της φυλής και όχι στο ‘τοπωνύμιο’, παρατίθεται εκ νέου το σχετικό άρθρο με την Ηλειακή φυλή. Τούτο δεν γίνεται φυσικά με πρόθεση ‘προσβολής’ όποιου καλού και φίλιππου σύγχρονου εκτροφέα της Ανδραβίδας, αλλά μόνο με την καλή πρόθεση σωστής ενημέρωσης–και της αλήθειας. Όπως σημείωναν οι αρχαίοι, ‘είναι φίλοι μας μεν οι τάδε, φιλτάτη όμως είναι η αλήθεια’.

Θ. Γ. Αντίκας

Ιππίατρος ΔΟΙ

chapter05elishorse.pdf

Σε προηγούμενο αρθρίδιο γράψαμε ότι σκοπός των ιππέων της ΠΕΠΣΙ είναι να αυξήσει το 2010 τα χιλιόμετρα…στην κοιλιά των ίππων τους σε 1.000 χλμ. το χρόνο. Ίσως πολλοί αναρωτήθηκαν γιατί χρειάζονται τέτοιες τεράστιες αποστάσεις σε ίππους αντοχής. Η περίπτωση του Άραβα εκτομία Elmer Bandit και της ιδιοκτήτριας αμαζόνας του απ’ το Μισούρι των ΗΠΑ απαντά αυτόματα  τέτοια ερωτήματα. Το μικρό σημερινό αρθρίδιο στ’ Αγγλικά δίνει μεγάλες απαντήσεις που πρέπει να γνωρίζουν οι ιππείς αντοχής, όπως λ.χ.:

1. O Elmer Bandit έκλεισε αισίως τα 38 [γενν. 1971] απλά  γιατί έκανε ως τώρα κάπου 34.000 χλμ., ήτοι 1.000 χλμ. το χρόνο

2. Γιατί η ιδιοκτήτρια του αρχίζει να τον ταϊζει στις 3-4 το πρωι κάθε μέρα, έμπρακτη απόδειξη της αγάπης της

3. Γιατί ασκείται κάθε μέρα –έστω στο ντρεσαζ– ακόμα και σήμερα, που είναι ο μόνος τρόπος για όποιο άλογο, όποιας ηλικίας, να κάνει πορείες ιππικής αντοχής.

Ελπίζεται ότι η ιστορία του γερο-Έλμερ και της Μαίρης-Άννας Γουντ να γίνει μάθημα σε όλους τους έλληνες ιππείς που ιππεύουν όποτε…το θυμούνται.

Θ. Γ. Αντίκας

Ιππάτρος ΔΟΙ

oldelmerbandit.doc