Το σημερινό άρθρο παρμένο απ’ το ΙΠΠΟΙ ΚΑΙ ΙΠΠΟΛΟΓΙΑ [Θ. Γ. Αντίκας, εκδ. e-book 2010] είναι για να θυμίσει στους φίλιππους της Πανελλήνιας Ένωσης αλλά και στους κάθε λογής ‘άρχοντες’ της ιππασίας στη χώρα μας την πανάρχαια γνώση των ελλήνων στα ‘Περί Ιππικής’, που τείνουμε να ξεχνούμε όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια…Απάνθρωπα παραδείγματα σκληρότητος, κακοποίησης, εγκατάλειψης, ωφελιμιστικής και όχι ‘ευγενούς’ χρησιμοποίησης του ίππουν βρίθουν στη σύγχρονη πραγματικότητα. Ενώ ήδη απ’ το 1905 το ‘Σύνταγμα της Κρητικής Πολιτείας’ τιμωρούσε παραδειγματικά με σχετικό άρθρο τη σκληρότητα έναντι όποιου ‘υποζύγιου’, σήμερα πολλοί τέτοιοι εγκληματίες παραμένουν ατιμώρητοι, γιατί είτε η Αστυνομία είτε οι Εισαγγελείς αδιαφορούν…Ελλείπει ακόμα και η τιμωρία του πιο ειδεχθούς εγκλήματος, δηλ. του ντόπιγκ. Ο έλεγχος γίνεται μεν ικανοποιητικά στους δρόμωνες, η τιμωρία όμως είναι δυσανάλογα μικρή, σχεδόν ‘με ένα χτύπημα στην πλάτη’, ενώ λ.χ. στη Γαλλια αφαιρούνται τα έπαθλα και τιμωρούνται ο ιδιοκτήτης, ο αναβάτης, ακόμα και ο ιππίατρος που χορήγησε απαγορευμένη ουσία…Όσο για την ‘αγωνιστική΄ιππασία, αναρωτιέμαι κάθε πότε, απο ποιόν ‘ομοσπονδιακό’ ιππίατρο γίνεται έλεγχος ντόπιγκ και ποιές τιμωρίες έχουν επιβληθεί τα τελευταία 20 χρόνια…
Θ. Γ. Αντίκας