preload
Dec 07

Το άρθρο αυτό, παρμένο απο το ‘ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΕΣ’ [Θ.Γ.Αντίκας, Εύανδρος, 2004], είναι για να τιμήσει τόσο τους αρχαίους Ηπειρώτες ιππείς, όσο και τους νέους, που είχαν την ευγένεια να συμμετάσχουν στο 1ο Σεμινάριο Κριτών, Εποπτών και Ιππιάτρων της ΠΕΠΣΙ στο Κέντρο Ιππικής Τέχνης Πέλλας σήμερα. Έτσι, η προσπάθεια της Ένωσης να ‘παράγει’ σημαντικά όργανα διεξαγωγής αγώνων ιππαντοχής σε όλες τις περιοχές της Ελλάδος–τη Θράκη, τη Μακεδονία, την Ήπειρο, τη Θεσσαλία, τη Στερεά, την Πελοπόννησο, την Κρήτη και τ’ άλλα νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου αρχίζει ν’ αποδίδει καρπούς και μάλιστα πριν να γίνει κάποιος ‘επισημος’ αγώνας το 2010.

Ελπίζεται ότι το άριστο παράδειγμα των Ηπειρωτών, χωρίς τους οποίους δεν θα ‘αναβίωναν’ ίσως ποτέ οι Ολυμπιακοί αγώνες στην Αθήνα το 1896, θα το ακολουθήσουν πολλοί άλλοι στα ήδη προγραμματισμένα αντίστοιχα σεμινάρια της ΕΟΙ, που μόλις ανακοινώθηκαν–αλλά δυστυχώς χωρίς μνεία της ιππικής αντοχής…Όπως πάντα, η ΠΕΠΣΙ με την πολυετή εμπειρία της εθελοντεί σε όποια προσπάθεια της Ομοσπονδίας σχετικά με το ‘Αν-Ολυμπιακό’ αυτό άθλημα, που δεν υιοθέτησε δυστυχώς στα 20 χρόνια ύπαρξης της.

Θ. Γ. Αντίκας,

Ιππίατρος ΔΟΙ

kef20epeiros.doc

Tagged with:
Jun 06

Το άρθρο αυτό, παρμένο απ’ το βιβλίο ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΑΙ [Θ. Γ. Αντίκας, εκδ. Εύανδρος, Αθήναι 2004], γράφεται για να τιμήσει όπως τους αξίζει οι σχετικά άγνωστοι ως τώρα βασιλείς, βασίλισσες, αλλά και κοινοί άνδρες και γυναίκες, που τίμησαν την πόλη, το πόλισμα και την παράδοση τους, νικώντας στα ιππικά και γυμνικά άθλα της Ολυμπίας. Ιδίως η ιππική παράδοση που μας κληροδότησαν, είναι ζωντανή μέχρι σήμερα, με την ‘άπω’ Μακεδονία [Κοζάνη, Σιάτιστα, Γρεβενά, Αιανή, Γαλατινή, Άβδηρα στη Θράκη, κ.α] να πρωτοστατεί σε κάθε είδους ιππικές εκδηλώσεις παραδοσιακής ιππικής, αλλά και στη διάσωση/διατήρηση των γηγενών φυλών  ίππων Πίνδου, Θεσσαλίας, Ηλείας, Θράκης, κ.α.

Τέλος γράφεται για να κάνει περήφανους όλους αυτούς τους ‘ελεύθερους’ ιππείς μαζί με τους πλαγιοβαδιστές τους, που κατά τεκμήριο αποτέλεσαν τη ‘δύναμη πυρός’ των Μακεδόνων και Θρακών βασιλέων, δηλ. το ιππικό. Αλλιώς, χωρίς τέτοιους ιππείς και τέτοιους πλαγιοβαδιστές, δεν θα διέσχιζε το ιππικό του Αλέξανδρου με επιτυχία τρείς ηπείρους με δύσβατα ποτάμια, βουνά και ερήμους…

Θ. Γ. Αντίκας, PhD

Ιππίατρος FEI

kef36ma-thra.pdf

Tagged with: