Hippologia

Σε προηγούμενο άρθρο τονίστηκαν μερικές χρήσιμες διατάξεις του Κανονισμού Ιππαντοχής των ΗΠΑ [δες α’ ως ε’]. Η νέα δημοσίευση των άρθρων 8-10 στο www.e-horse.gr οδηγεί σε νέες παρατηρήσεις, που θα ήταν καλό να φτάσουν στο ‘ευήκοον ους’ των ΕΟΙ, ΣΚΑΙ, ΚΕΚ, κ.α., με σκοπό τη σύνταξη ενός πληρέστερου εθνικού Κανονισμού για το καλό του αθλήματος. Δυστυχώς ο υπάρχων εθνικός Κανονισμός είναι λίγο- πολύ ατελής, κυρίως γιατί ο/η επιμελητής/-τρια που τον συνέταξε δεν έλαβε καν υπ’ όψιν τις προτάσεις της ΠΕΠΣΙ. Παράδειγμα, η ηλικία του ιππέα αντοχής, για την οποία προτάθηκε να είναι 15, δηλ. ο μέσος όρος αυτής του διεθνούς Κανονισμού [16] και αυτής του Κανονισμού των ΗΠΑ [14]. Η γνώμη μας είναι πως μόνον η καλοπροαίρετη και ευγενής συνεργασία μεταξύ ΕΟΙ και ΠΕΠΣΙ θα οδηγούσε στη δημιουργία ενός σωστού, πρακτικού και δίκαιου εθνικού Κανονισμού και όχι η ‘Ομοσπονδιακή μονοπώληση’ του αθλήματος της ιππαντοχής.

Οι παρακάτω παρατηρήσεις επι των άρθρων 8 ως 10 του Κανονισμού των ΗΠΑ καθιστούν σαφές το δέον γενέσθαι. Ο νοών νοείτω.

στ. Άρθρο 8.1. Η βαθμολογία των ιππέων αντοχής ισχύει για τους πάντες, είτε είναι μέλη της AERC είτε όχι. Τούτο υπονοεί ότι δεν είναι καθόλου απαραίτητο στην Αμερική ν’ ανήκει κάποιος στη δεδομένη οργάνωση. Οι αγώνες ιππαντοχής είναι ανοιχτοί σε κάθε ιππέα και όχι μόνο σε κείνους που έχουν ‘ομοσπονδιακή’ λισανς…

ζ. Άρθρο 8.4. Οι Αμερικανοί αναγνωρίζουν τα ‘μίλια καριέρας’ που τυχόν έκαναν οι ιππείς της  AERC σε διεθνείς αγώνες, ή σε αγώνες που έκαναν στο εξωτερικό, αρκεί να έγιναν απο οργάνωση που αναγνωρίζεται απο την AERC. Με λίγα λόγια, αν η ΠΕΠΣΙ διεξάγει αγώνες ιππαντοχής π.χ. 40 χλμ, η απόσταση κάθε έλληνα ιππέα θα ‘πιστωθεί’ υπέρ τους, ακόμα και στην Αμερική, που αναγνωρίζει την ΠΕΠΣΙ.

η. Άρθρο 8.5.2. Εκτός των Κατηγ. Ενηλίκων και Εφήβων, υπάρχουν και 4 Κατηγ. Βάρους, οι οποίες λείπουν απ’ τον ελληνικό Κανονισμό.

θ. Άρθρα 8.5.5 & 8.5.5.4. Η βαθμολογία των Ενηλίκων και των Εφήβων για τους πρώτους 10-11 ιππείς γίνεται λεπτομερώς βάσει της κατάταξης τους. Και αυτή η μικρή ‘λεπτομέρεια’ απουσιάζει απ’ τον ελληνικό Κανονισμό.

ι. Άρθρο 9. Η βαθμολογία για το Έπαθλο Καλύτερης Κατάστασης [ΕΚΑΚ] σε ίππους αντοχής είναι τόσο λεπτομερής, που αναδεικνύει ακόμα και ‘Περιφερειακό Πρωτ/τή Ίππο’ [λ.χ. Β. Ελλάδος, Ν. Ελλάδος] ως και ‘Εθνικό Πρωτ/τή Ίππο’. Ο Κανονισμός μας…σιωπά, ίσως επειδή δεν καταφέραμε ακόμα ν’ αφυπνιστούμε και να οργανώσουμε περιφερειακούς ή εθνικούς αγώνες, με μοναδική εξαίρεση εκείνο της Ξάνθης το 2008, χάρη στο ζήλο των οργανωτών και στη συνεργασία ΕΟΙ-ΠΕΠΣΙ. Κατά τη γνώμη μου, οι ιππείς που τερμάτισαν σε κείνο τον αγώνα, ως και η κατάταξη, έπρεπε ν’ ανακοινωθεί πάραυτα–και επίσημα–απ’ την Επιτροπή Ιππαντοχής ή τη Γραμματεία της ΕΟΙ…

ια. Άρθρο 10. Όλοι οι Έφηβοι ιππείς αντοχής σε ‘πλήρεις’ ή ‘διαδρομές μειωμένης απόστασης’ [=κάτω των 40 χλμ], ανεξάρτητα του αν ανήκουν στην AERC ή όχι [=ανοιχτός αγών για τους πάντες, όπως ισχύει και για Ενήλικες] πρέπει να συνοδεύονται απο ικανό ενήλικα ιππέα άνω των 21, ονομαζόμενο ‘Σπόνσορα’. Αν δεν το μαντεύσατε ήδη, τέτοια σοβαρή διάταξη απουσιάζει απ’ τον ελληνικό Κανονισμό, όπως απουσιάζουν κι άλλες, που αφορούν στην υποχρέωση να φορούν κάσκα ασφαλείας, να προσκομίζουν επιστολή γονέα/κηδεμόνα, κ.α.

ιβ. Άρθρο 10.3. Άκουσον, άκουσον, η AERC αποδέχεται ακόμα και τη συμμετοχή Παίδων 14 ετών–και μάλιστα χωρίς Σπόνσορα–αρκεί να είναι μέλος της και να έχει κάνει πάνω απο 500 χλμ διαδρομών! Οι εν λόγω παίδες-ιππείς συμμετέχουν στους αγώνες της μόνο στην Κατηγ. Ενηλίκων! Αρκετοί όμιλοι-μέλη της ΠΕΠΣΙ έχουν στο δυναμικό τους τέτοια παιδιά-ταλέντα, που ήδη έχουν μετάσχει σε πορείες άνω των 100 χλμ. Αναρωτιέμαι άν πρέπει να δηλώσουν ψευδώς ότι ανήκουν σε κάποιο ‘ομοσπονδιακό’ όμιλο και να δώσουν ‘εξετάσεις’ για ν’ αποκτήσουν την ομοσπονδιακή λισανς. Κι αν την αποκτήσουν, αναρωτιέμαι αν τους επιτραπεί η συμμετοχή σε μελλοντικό αγώνα…

Με φιλιππικούς χαιρετισμούς,

Θ. Γ. Αντίκας

Ιππιατρος ΔΟΙ

Πρόσφατα, η AERC [American Endurance Ride Conference] της οποίας είμαι μέλος, μου έκανε την τιμή να μου δώσει το κοπυράιτ για τη μετάφραση του Κανονισμού Ιππαντοχής της ως και των 2 Εγχειριδίων της, ένα για Κριτές-Ελεγκτές κι ένα για Μάνατζερ Αγώνων που γίνονται στην Αμερική. Δεν θα επαναλάβω εδώ το δίγλωσσο κείμενο του Κανονισμού, που ατυχώς δημοσιεύτηκε μόνο στα ελληνικά στο www.e-horse.gr. Εκείνο όμως που είναι λογικό, πρακτικό και  πιο προσαρμοσμένο στην ελληνική πραγματικότητα, δεδομένου ότι η AERC είναι μη ‘Ομοσπονδιακή’ οργάνωση ουδεμίαν σχέσιν έχουσα με την Ιππ. Ομοσπονδία των ΗΠΑ [USEF]–δηλ. κάτι ανάλογο με την ΠΕΠΣΙ– είναι να προσθέσω μερικές χρήσιμες παρατηρήσεις, που ελπίζω να ληφθούν σοβαρά υπόψη της ΕΟΙ, ΣΚΑΙ, ΚΕΚ, για λόγους συνεργασίας.

Σχόλια του μεταφραστού

Οι φίλιπποι αναγνώστες (ΕΟΙ, ΠΕΠΣΙ, ΣΚΑΙ, κ.α.) παρακαλούνται να προσέξουν ιδιαίτερα τα εξής άρθρα τουΚανονισμού των ΗΠΑ:

α. Άρθρο 3. Ο κανονισμός ομιλεί για ‘ιπποειδή’ γενικώς και όχι για ‘ίππους’, όπως κι αυτός της ΔΟΙ. Άρα θεωρητικώς μπορούν να συμμετάσχουν ακόμα και…ημίονοι!

β. Άρθρο 3.1.1. Αν ο ίππος δεν έχει ‘χαρτιά’ [η περίπτωση των ελληνικών φυλών ίππων], παρέχεται η ευχέρεια στον Κριτή του αγώνα ν’ αποφασίζει αν μπορεί να μετάσχει σε αγώνα ιππαντοχής. Άρα δεν είναι υποχρεωτικό να έχει–τουλάχιστο σε εθνικό αγώνα–διαβατήριο έκδοσης ΕΟΙ. Ο λόγος αυτού του άρθρου είναι φυσικά  να δοθεί η δυνατότητα συμμετοχής σε όσο πιο μεγάλο αριθμό ιππέων, ακόμα και κείνων που δεν είχαν την τύχη να είναι μέλη ‘επίσημων’ ομίλων–με ή χωρίς ψήφο–της ΕΟΙ… 

γ. Άρθρο 4.1. Με το ίδιο πνεύμα και λογική, το εν λόγω άρθρο καθορίζει ότι ΔΕΝ μπορεί να αρνηθεί απο οποιονδήποτε η συμμετοχή κάποιου ιππέα [λ.χ. μη ‘εγγεγραμμένου στην ΕΟΙ], γιατί έτσι παραβιάζεται το δίκαιο του πολίτη. Άρα δεν απαιτείται να δηλώνει όποιος ιππέας αντοχής–και δη πλασματικά–την υπαγωγή του σε Όμιλο της ΕΟΙ. Το ίδιο υπονοεί και το επόμενο άρθρο 4.2, που μιλά για την αδικία/ανισότητα που προκαλείται, όταν π.χ. οι ‘ομοσπονδιακοί’ ιππείς αποκτούν άνισο πλεονέκτημα έναντι ‘ελεύθερων’ ιππέων. Η ΕΟΙ στο μακρινό παρελθόν τηρούσε αυτή την αρχή στους ετήσιους Πανελλήνιους αγώνες υπερπήδησης εμποδίων, την οποία δυστυχώς λησμόνησε, δημιουργώντας ‘μονοπώλιο’, που δεν βοηθά φυσικά την ανάπτυξη της ιππαντοχής στην Ελλάδα…

δ. Άρθρο 6.2.1.2. Ο σφυγμός είναι αποδεκτός μέχρι 68/λεπτό, όχι 64/λεπτό [ΔΟΙ] ή/και ακόμα μεγαλύτερος, ανάλογα με τη θερμοκρασία και υγρασία του περιβάλλοντος. Ειδικά για την Ελλάδα, τούτο είναι σημαντικό στοιχείο, αρκεί βέβαια ν’ ανακοινώνεται ο μέγ. αποδεκτός σφυγμός στις Ιππ. Πύλες έγκαιρα στην Προκήρυξη του κάθε εθνικού αγώνα.

ε. Άρθρο 6.2.1.4. Στο τεστ τροχασμού εντός των ΙΠ αναφέρεται ο κοινός [=διαγώνιος] τροχασμός αλλά ΚΑΙ ‘όποιος παρόμοιος βηματισμός ‘, π.χ. ο πλαγιοτροχασμός των ελληνικών ίππων. Άρα αυτοί πρέπει να γίνονται δεκτοί αυτομάτως σε όποιο εθνικό αγώνα πρόκειται να γίνει στη χώρα–έστω και χωρίς ‘διαβατήριο’. Τούτο σε συνδυασμό με το λογικό, δίκαιο–και πρακτικό–πνεύμα των παραπάνω άρθρων 4.1 και 4.2.

Με φιλιππικούς χαιρετισμούς,

Θ. Γ. Αντίκας,

Ιππίατρος ΔΟΙ

Το άρθρο αυτό, παρμένο απο το ‘ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΕΣ’ [Θ.Γ.Αντίκας, Εύανδρος, 2004], είναι για να τιμήσει τόσο τους αρχαίους Ηπειρώτες ιππείς, όσο και τους νέους, που είχαν την ευγένεια να συμμετάσχουν στο 1ο Σεμινάριο Κριτών, Εποπτών και Ιππιάτρων της ΠΕΠΣΙ στο Κέντρο Ιππικής Τέχνης Πέλλας σήμερα. Έτσι, η προσπάθεια της Ένωσης να ‘παράγει’ σημαντικά όργανα διεξαγωγής αγώνων ιππαντοχής σε όλες τις περιοχές της Ελλάδος–τη Θράκη, τη Μακεδονία, την Ήπειρο, τη Θεσσαλία, τη Στερεά, την Πελοπόννησο, την Κρήτη και τ’ άλλα νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου αρχίζει ν’ αποδίδει καρπούς και μάλιστα πριν να γίνει κάποιος ‘επισημος’ αγώνας το 2010.

Ελπίζεται ότι το άριστο παράδειγμα των Ηπειρωτών, χωρίς τους οποίους δεν θα ‘αναβίωναν’ ίσως ποτέ οι Ολυμπιακοί αγώνες στην Αθήνα το 1896, θα το ακολουθήσουν πολλοί άλλοι στα ήδη προγραμματισμένα αντίστοιχα σεμινάρια της ΕΟΙ, που μόλις ανακοινώθηκαν–αλλά δυστυχώς χωρίς μνεία της ιππικής αντοχής…Όπως πάντα, η ΠΕΠΣΙ με την πολυετή εμπειρία της εθελοντεί σε όποια προσπάθεια της Ομοσπονδίας σχετικά με το ‘Αν-Ολυμπιακό’ αυτό άθλημα, που δεν υιοθέτησε δυστυχώς στα 20 χρόνια ύπαρξης της.

Θ. Γ. Αντίκας,

Ιππίατρος ΔΟΙ

kef20epeiros.doc

Ζητώ συγγνώμη για το κείμενο Προκήρυξης ΔΥΟ αγώνων Ιππαντοχής στο WEG [World Equestrian Games] του Κεντάκυ τον Οκτώβριο 2010, γιατί είναι μακροσκελές αλλά αρκετά απλό για να γίνουν κατανοητά τα εξής:

1. Γίνονται ΔΥΟ αγώνες, ένας 2 αστέρων-120 χλμ και ένας 3 αστέρων-160 χλμ. Τούτο σημάνει την τεράστια σημασία που έχει αποκτήσει αυτό το ‘μη Ολυμπιακό’ άθλημα παγκοσμίως, το οποίο όμως έχει αγνοήσει περιέργως η ΕΟΙ επι δεκαετίες…

2. Παρατηρείτε τη συμμετοχή κρατών όπως λ.χ. η Δανία, Ισραήλ, Λιθουανία, Ναμπίμπια και Ρουμανία, με τις οποίες θεωρώ ισάξια την Ελλάδα–αν όχι καλύτερη–πράγμα που  προκαλεί απελπισία για την περίεργη αδράνεια της ΕΟΙ επι 10ετίες, λόγω της οποίας η Ελλάδα δεν θα λάβει μέρος σε κανένα σοβαρό διεθνή αγώνα σύντομα…

3. Αντί τούτου, οι επίσημοι εκπρόσωποι των ιππικών αθλημάτων της χώρας μας, έχουν αποδοθεί σε ένα αδικαιολόγητο ‘ανταγωνισμό’ με τους 39 ομίλους της Παν. Ενωσης Παραδοσιακών Συλλόγων Ιππικής, των οποίων οι ιππείς έχουν πείρα πορειών αντοχής επι 12ετία. Τούτο, αντί να καταρτίσει Συνομοσπονδία αποτελούμενη απο δυο Ομοσπονδίες, μία των Ολυμπικών αθλημάτων και μια των μη Ολυμπικών αθλημάτων (αμαξοδήγηση, ιππαντοχή, ιπποτοξοβολία, αρχαία αθλήματα, κ.α.), πράγμα που της έχει προταθεί απο το 1999. Αδύνατον να κατανοήσει κανείς πράξεις όπως την ακύρωση αγώνων αντοχής με…δικαστικό κλητήρα, αντί να ζητήσει απλώς–ή να επιβάλει νόμιμα–τη διοργάνωση τούτων ‘υπο την αιγίδα της ΕΟΙ’…

4. Τελευταίο παράδειγμα, εξίσου ακατανόητο, είναι η διεργασία απόκτησης ‘λισανς’ ιππαντοχής, που γίνεται χωρίς κανένα σοβαρό ‘πρακτικό’ τεστ και με ‘ερωτήσεις κριτών’, με

αποτέλεσμα να υποβληθούν δικαιολογημένες ενστάσεις στο μέλλον, όταν θ’ αναγκαστεί να κάνει αυστηρότερες εξετάσεις. Εξ άλλου, το σχεδόν ‘κωμικό’ αποτέλεσμα, είναι ότι σχεδόν όλοι οι σημερινοί κάτοχοι λισανς είναι παλαιοί ιππείς ομίλων της ΠΕΠΣΙ…

5. Τέλος, ενω η ΠΕΠΣΙ επιχείρησε με ευγένεια να βοηθήσει την ΕΟΙ δίνοντας στη σχετική επιτροπή της τη μετάφραση του Διεθνούς Κανονισμού αλλά και προτάσεις αλλαγών στον Εθνικό Κανονισμό δια του προέδρου της, η ΕΟΙ αγνόησε–και εξακολουθεί ν’ αγνοεί–την καλοπροαίρετη αυτή χειρονομία, μη χρησιμοποιούσα ως τώρα είτε τη μακροχρόνια εμπειρία, είτε τα μέλη του ΔΣ της ΠΕΠΣΙ ως κριτές, είτε την άριστη διαδικασία έκδοσης δελτίων/αδειών ιππαντοχής της τελευταίας, που είναι αντικειμενική, με γραπτά και πρακτικά τεστ. Ως γνωστόν, μόνο τα τελευταία μπορούν να διαγνώσουν την αθλητική κανότητα των ίππων και όχι οι…βόλτες των ιππέων στο πάντοκ.

6. Υπενθυμίζεται στους ομίλους-μέλη της ΠΕΠΣΙ, ότι το 2ο σεμινάριο ιππαντοχής, το πρακτικό τεστ πορείας 20 χλμ. με 2 ιππιατρικές πύλες και το γραπτό τεστ 40 ερωτήσεων, είναι την Κυριακή, 25 Οκτωβρίου, στο Κέντρο Ιππικής Τέχνης Πέλλας. Κατά…διαβολική σύμπτωση, η ΕΟΙ διεξάγει εξετάσεις λισανς μόλις μια εβδομάδα ενωρίτερα, στο Ράντσο Κιλκίς, το οποίο, πάλι κατά σύμπτωση, είναι τακτικό μέλος της ΠΕΠΣΙ…

Θ. Γ. Αντίκας, PhD

Ιππίατρος ΔΟΙ

endurancetest-oct2010.doc

Η 1η γραπτή εξέταση ιππέων της ΠΕΠΣΙ που έχουν περάσει το ‘πρακτικό’ τεστ, δηλ. τερμάτισαν επιτυχώς σε πορεία/-ες άνω των 20 χλμ, θα γίνει την 6η Σεπ/βρίου 2009 στο Κέντρο Ιππικής Τέχνης που βρίσκεται στον Πεντάλοφο Γιαννιτσών. Το δικαίωμα συμμετοχής είναι 20 ευρω και απαιτείται να απαντήσουν σωστά στις 30 απο τις 40 ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής που περιέχει το γραπτό τεστ. Οι ερωτήσεις αποσκοπούν να διαπιστώσουν τη γνώση των ιππέων-μελών της ΠΕΠΣΙ όσον αφορά στο Διεθνή και Εθνικό Κανονισμό, την ανατομία του ίππου και τα βασικά στοχεία παθολογίας του.Με λίγα λόγια, η διαδικασία απόκτησης ΔΙΑ μοιάζει με κείνη για το δίπλωμα οδήγησης αυτοκινήτου πολλών…ίππων, αλλά γίνεται με ανάποδη σειρά–πρώτα η πρακτική και μετά η θεωρητική εξέταση. Προτιμήθηκε η γραπτή εξέταση, σε αντίθεση με κείνη της ΕΟΙ (για την απόκτηση λισανς-ΑΙΑ), γιατί είναι πιο αντικειμενική, δεν απαιτεί πρόσθετα έξοδα συμμετοχής ‘εξεταστών’ ή ‘κριτών’ και αποκλείει τον φαβοριτισμό μεταξύ εξεταστών και εξεταζόμενων. Κατά συνέπεια, είναι σοβαρώτερη–και οικονομικώτερη–εκείνης της ΕΟΙ για την απόκτηση λισανς, η οποία κατά την κρίση πολλών ιππέων αποτελεί ‘εκδήλωση ενδιαφέροντος’ μάλλον, παρά σοβαρή εξέταση. Τέλος, αντί μερικών ζιγκ-ζαγκ ή/και υπερπήδησης εμποδίων εντός ιπποδρομίου, προτιμήθηκε ο επιτυχής τερματισμός σε ‘αληθινή΄πορεία ή πορείες άνω των 20 χλμ, γιατί αυτός ακριβώς είναι ο ουσιαστικός σκοπός της ιππικής αντοχής, δηλ. η εξέταση και του ιππέα και του ίππου του.

Θ. Γ. Αντίκας, PhD

Ιππίατρος FEI