preload
Dec 14

Η σημερινή ιστορία για τους…ανδρείους Άνδριους, που γύρισαν στο νησί τους με κότινους απ’ την Ολυμπία [δες Αντίκας ΘΓ,  ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΕΣ, Εύανδρος 2004], είναι όχι μόνο για να τιμήσει τον Ιππικό Όμιλο Άνδρου που γίνεται το τεσσαρακοστό-πρώτο μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Παραδοσιακών Συλλόγων Ιππικής ή/και τον ιστότοπο του, αλλά και για να γίνει γνωστό ένα σχετικά άγνωστο στοιχείο: το ότι  ο Αριστοτέλης ο ‘Σταγειρίτης’ γεννήθηκε μεν στην Στάγειρο, αλλά ο πατέρας του Νικόμαχος, γιατρός του Μακεδόνα βασιλιά Αρχέλαου, ήλθε στη Μακεδονία απ’ την Άνδρο, της οποίας η Στάγ[ε]ιρος ήταν αποικία. Άρα η καταγωγή της γενιάς του Αριστοτέλη ήταν απο την Άνδρο, πράγμα που δυστυχώς γνωρίζουν μόνον οι ιστορικοί.

Εύχομαι οι τωρινοί Άνδριοι να διαβάσουν τα ‘Νικομάχεια Ηθικά’– βιβλίο που έγραψε ο Αριστοτέλης με συμβουλές στο γιό του–και να τις ακολουθήσουν όχι μόνο στα ‘Περί Ιππικής’ αλλά και στα ‘Περι Ηθικής’…Ίσως θα ήταν χρήσιμο το ίδιο βιβλίο να διαβαστεί κι απο κάθε ‘άρχοντα’  ή ‘παράγοντα’ της ιππασίας στον τόπο μας…

Θ. Γ. Αντίκας,

Ιππίατρος ΔΟΙ

kef06andros.do

Tagged with:
Dec 07

Το άρθρο αυτό, παρμένο απο το ‘ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΕΣ’ [Θ.Γ.Αντίκας, Εύανδρος, 2004], είναι για να τιμήσει τόσο τους αρχαίους Ηπειρώτες ιππείς, όσο και τους νέους, που είχαν την ευγένεια να συμμετάσχουν στο 1ο Σεμινάριο Κριτών, Εποπτών και Ιππιάτρων της ΠΕΠΣΙ στο Κέντρο Ιππικής Τέχνης Πέλλας σήμερα. Έτσι, η προσπάθεια της Ένωσης να ‘παράγει’ σημαντικά όργανα διεξαγωγής αγώνων ιππαντοχής σε όλες τις περιοχές της Ελλάδος–τη Θράκη, τη Μακεδονία, την Ήπειρο, τη Θεσσαλία, τη Στερεά, την Πελοπόννησο, την Κρήτη και τ’ άλλα νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου αρχίζει ν’ αποδίδει καρπούς και μάλιστα πριν να γίνει κάποιος ‘επισημος’ αγώνας το 2010.

Ελπίζεται ότι το άριστο παράδειγμα των Ηπειρωτών, χωρίς τους οποίους δεν θα ‘αναβίωναν’ ίσως ποτέ οι Ολυμπιακοί αγώνες στην Αθήνα το 1896, θα το ακολουθήσουν πολλοί άλλοι στα ήδη προγραμματισμένα αντίστοιχα σεμινάρια της ΕΟΙ, που μόλις ανακοινώθηκαν–αλλά δυστυχώς χωρίς μνεία της ιππικής αντοχής…Όπως πάντα, η ΠΕΠΣΙ με την πολυετή εμπειρία της εθελοντεί σε όποια προσπάθεια της Ομοσπονδίας σχετικά με το ‘Αν-Ολυμπιακό’ αυτό άθλημα, που δεν υιοθέτησε δυστυχώς στα 20 χρόνια ύπαρξης της.

Θ. Γ. Αντίκας,

Ιππίατρος ΔΟΙ

kef20epeiros.doc

Tagged with:
Jun 06

Το άρθρο αυτό, παρμένο απ’ το βιβλίο ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΑΙ [Θ. Γ. Αντίκας, εκδ. Εύανδρος, Αθήναι 2004], γράφεται για να τιμήσει όπως τους αξίζει οι σχετικά άγνωστοι ως τώρα βασιλείς, βασίλισσες, αλλά και κοινοί άνδρες και γυναίκες, που τίμησαν την πόλη, το πόλισμα και την παράδοση τους, νικώντας στα ιππικά και γυμνικά άθλα της Ολυμπίας. Ιδίως η ιππική παράδοση που μας κληροδότησαν, είναι ζωντανή μέχρι σήμερα, με την ‘άπω’ Μακεδονία [Κοζάνη, Σιάτιστα, Γρεβενά, Αιανή, Γαλατινή, Άβδηρα στη Θράκη, κ.α] να πρωτοστατεί σε κάθε είδους ιππικές εκδηλώσεις παραδοσιακής ιππικής, αλλά και στη διάσωση/διατήρηση των γηγενών φυλών  ίππων Πίνδου, Θεσσαλίας, Ηλείας, Θράκης, κ.α.

Τέλος γράφεται για να κάνει περήφανους όλους αυτούς τους ‘ελεύθερους’ ιππείς μαζί με τους πλαγιοβαδιστές τους, που κατά τεκμήριο αποτέλεσαν τη ‘δύναμη πυρός’ των Μακεδόνων και Θρακών βασιλέων, δηλ. το ιππικό. Αλλιώς, χωρίς τέτοιους ιππείς και τέτοιους πλαγιοβαδιστές, δεν θα διέσχιζε το ιππικό του Αλέξανδρου με επιτυχία τρείς ηπείρους με δύσβατα ποτάμια, βουνά και ερήμους…

Θ. Γ. Αντίκας, PhD

Ιππίατρος FEI

kef36ma-thra.pdf

Tagged with:
Jun 05

Το άρθρο αυτό, παρμένο απ’ το ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΑΙ [Αντίκας ΘΓ, εκδ. Εύανδρος, Αθήνα 2004] αλλά και τ’ άλλα που θ’ ακολουθήσουν για κάθε πόλη-κράτος, δήμο, πόλισμα και αποικία της ελληνικής οικουμένης, γράφτηκε για να τιμήσει το μοναδικό αθλητή Ιππικών της  ιστορίας μας, που νίκησε στο εξίσου μοναδικό άθλημα της ‘κάλπης’, που ήταν πιθανώς ιπποδρομία με…πλαγιοβαδίζουσες φοράδες!

Ακόμα, γράφεται για να τιμήσει τους πιο…μακρινούς θιασώτες της ‘ελεύθερης’ ιππασίας, που προσήλθαν στη Γεν. Συνέλευση της ΠΕΠΣΙ την 31.5.09 απ’ την Αχαϊα, δίνοντας έτσι ένα μάθημα ευγένειας και φιλ-ιππ-ικής συμπεριφοράς προς όλους μας. Τους ευχαριστούμε.

Θ. Γ. Αντίκας,

Ιππίατρος FEI

kef14axaia.doc

Tagged with: