Hippologia

Το σημερινό άρθρο, παρμένο απ’ το βιβλίο ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΕΣ [Θ. Γ. Αντίκας, εκδ. Εύανδρος, Αθήνα 2004], είναι για να τιμήσει τους ‘ελεύθερους’ ιππείς της Θεσσαλίας που τίμησαν με την παρουσία τους την εκδήλωση που έγινε στο ‘τριεθνές’ σημείο μεταξύ Ηπείρου, Θεσσαλίας και Δυτ. Μακεδονίας την 11-13 Ιουνίου. Ακόμα, ν’ αναδείξει την ιστορική τους ‘γνώση’, που τους οδήγησε να ονομάσουν τους Ομίλους τους ‘Βουκεφάλα’, ‘Φιλόνεικο’ και ‘Πήγασο’, αλλά και να τους ευχαριστήσει για την πρόθεση τους να γίνουν μέλη της Ένωσης μας.

Είναι βέβαιο πως ο Ποσειδών ‘Ιππειος’ είναι περήφανος γι’ αυτούς και τα άλογα τους.

Θ. Γ. Αντίκας

Ιππίατρος ΔΟΙ

kef22thessaly.pdf

Το άρθρο αυτό, μεταφρασμένο απ’ το βιβλίο OLYMPICA HIPPICA [Antikas TG, Euandros editions, Athens 2004], γράφεται για ν’ αναδείξει το σπάνιο προτέρημα των αρχαίων να τιμούν–και ν’ αγαπούν– όπως πρέπει όλα ανεξαιρέτως τα ιπποειδή και όχι μόνο τον ίππο. Οι Ηλείοι εισήγαγαν το 500 πΧΕ στον ιππόδρομο της Ολυμπίας το δύσκολο αγώνισμα της Απήνης, δηλ. αμαξοδρομίας με μουλάρια, που κράτησε επι δεκαέξι Ολυμπιάδες, πριν καταργηθεί μαζί με το σπάνιο αγώνισμα της Κάλπης [ιπποδρομίας φοράδων με τον αναβάτη να αφιππεύει στον τελευταίο γύρο] το 444 πΧΕ.

Οι μουλαροδρομίες συνεχίζονται μέχρι σήμερα, μόνο σε αγώνες ταχύτητος, στη μακρινή Αμερική, όπου μάλιστα το πάθος για ρεκόρ οδήγησε την περίοδο του 2000-2008 σε πετυχημένες προσπάθειες κλωνοποίησης ημιόνων! Στη χώρα μας δεν υπάρχουν πια αγώνες αμαξοδρομίας ή/και ταχύτητος με μουλάρια, αφού ο Στρατός εκποίησε το σύνολο μουλαριών φόρτου στα μέσα της δεκαετίας του ‘60, τα οποία κατέληξαν σε αποκλειστική χρήση προς ξύλευση/μεταφορά ξυλείας, ιδίως σε ορεινές περιοχές της χώρας όπως η Χαλκιδική, η Πιερία, κ.α.

Θ. Γ. Αντίκας, PhD

Ιππίατρος FEI

kefalaio13.doc

Το άρθρο αυτό, παρμένο απ’ το βιβλίο ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΑΙ [Θ. Γ. Αντίκας, εκδ. Εύανδρος, Αθήναι 2004], γράφεται για να τιμήσει όπως τους αξίζει οι σχετικά άγνωστοι ως τώρα βασιλείς, βασίλισσες, αλλά και κοινοί άνδρες και γυναίκες, που τίμησαν την πόλη, το πόλισμα και την παράδοση τους, νικώντας στα ιππικά και γυμνικά άθλα της Ολυμπίας. Ιδίως η ιππική παράδοση που μας κληροδότησαν, είναι ζωντανή μέχρι σήμερα, με την ‘άπω’ Μακεδονία [Κοζάνη, Σιάτιστα, Γρεβενά, Αιανή, Γαλατινή, Άβδηρα στη Θράκη, κ.α] να πρωτοστατεί σε κάθε είδους ιππικές εκδηλώσεις παραδοσιακής ιππικής, αλλά και στη διάσωση/διατήρηση των γηγενών φυλών  ίππων Πίνδου, Θεσσαλίας, Ηλείας, Θράκης, κ.α.

Τέλος γράφεται για να κάνει περήφανους όλους αυτούς τους ‘ελεύθερους’ ιππείς μαζί με τους πλαγιοβαδιστές τους, που κατά τεκμήριο αποτέλεσαν τη ‘δύναμη πυρός’ των Μακεδόνων και Θρακών βασιλέων, δηλ. το ιππικό. Αλλιώς, χωρίς τέτοιους ιππείς και τέτοιους πλαγιοβαδιστές, δεν θα διέσχιζε το ιππικό του Αλέξανδρου με επιτυχία τρείς ηπείρους με δύσβατα ποτάμια, βουνά και ερήμους…

Θ. Γ. Αντίκας, PhD

Ιππίατρος FEI

kef36ma-thra.pdf

Το άρθρο αυτό, παρμένο απ’ το ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΑΙ [Αντίκας ΘΓ, εκδ. Εύανδρος, Αθήνα 2004] αλλά και τ’ άλλα που θ’ ακολουθήσουν για κάθε πόλη-κράτος, δήμο, πόλισμα και αποικία της ελληνικής οικουμένης, γράφτηκε για να τιμήσει το μοναδικό αθλητή Ιππικών της  ιστορίας μας, που νίκησε στο εξίσου μοναδικό άθλημα της ‘κάλπης’, που ήταν πιθανώς ιπποδρομία με…πλαγιοβαδίζουσες φοράδες!

Ακόμα, γράφεται για να τιμήσει τους πιο…μακρινούς θιασώτες της ‘ελεύθερης’ ιππασίας, που προσήλθαν στη Γεν. Συνέλευση της ΠΕΠΣΙ την 31.5.09 απ’ την Αχαϊα, δίνοντας έτσι ένα μάθημα ευγένειας και φιλ-ιππ-ικής συμπεριφοράς προς όλους μας. Τους ευχαριστούμε.

Θ. Γ. Αντίκας,

Ιππίατρος FEI

kef14axaia.doc