Το άρθρο αυτό, παρμένο απο το ΙΠΠΟΙ & ΙΠΠΟΛΟΓΙΑ [υπό έκδοση ως ε-μπουκ, 2010] ξαναγράφεται για να λύσει, ή έστω να γίνει πιό αντιληπτό το μικροπρόβλημα που έχουν ιππείς, ιδιοκτήτες, προπονητές, ιππίατροι, κ.α, να διακρίνουν ή/και να καθορίσουν ποιά είναι η μηχανική των φυσιολογικών ή/και ανώμαλων κινήσεων του ίππου. Είναι γνωστή η…απέχθεια μου στον τουρκικό όρο ‘αραβάνι’ που χρησιμοποιείται στη χώρα μας…πεισματικά, όπως και σ’ όλους γενικώς τους ξενόφερτους όρους [άγγλικούς, γαλλικούς, γερμανικούς, κ.ο.κ]. ΄Ετσι, καταβλήθηκε προσπάθεια ν’ αποδοθούν όλοι οι όροι κίνησης του ίππου στα ελληνικά. Νομίζω πως πρέπει κάποτε ν’ απαλλαγούμε απο την ξενομανία και τον ‘πιθηκισμό’ που καλώς ή κακώς επέβαλαν οι…επισκέψεις ξένων εισβολέων, ευρωπαίων, τούρκων, αμερικανών και αφρικανών στη χώρα μας, αυτή που μετέτρεψε τον [και την] ΙΠΠΟ απο πολεμική μηχανή σε Ολυμπιακό αθλητή πριν απο πολλές χιλιετίες. Αλλιώς θ’ αναμασσάμε σαν μηρυκαστικά τους όρους για το ζώο ‘χαϊβάν’ και για τον πλαγιοβαδιστή ή πλαγιοτροχαστή ‘ραχβάν’ για άλλα 500 χρόνια, όσο κράτησε η οθωμανική κατοχή της Β. Ελλάδος…
Θ. Γ. Αντίκας
Ιππίατρος ΔΟΙ